life is too short!

از برکات این امتحانات اینه که هر کاری واسه ی آدم جذابیت پیدا میکنه بجز درس خوندن کوفتی!آخه یکی نیس بگه سر پیری درس خوندنت چی بود!یعضی وقتا پیش خودم فکر کنم این دنیا اصلا ارزش اینهمه تلاش کردن و این همه صرف انرژی رو نداره و چه خوب بود منم مثل این زنای قدیمی الان یه ۴-۵ تا بچه قد و نیم قد دورو برم و گرفته بودن و فکر و ذکرم تر و خشک کردن اونا یود و اینکه شام چی درست کنم که آقامون که میاد خونه خوشش بیاد و دل خوش کنم فردا با همسایه ها تو حیاط دور هم جمع میشیم و از این و اون میگیم و خلاصه از این زندگی های روتین و آروم که دغدغه ات همین چیزاست!

اما خوب من آدم این چیزا نیستم و همیشه ی خدا دوست دارم واسه خودم یه دردسر جدید درست کنم و کلا دوست ندارم زندگیم شکل بقیه آدما پیش بره!نه اینکه بگم الان خیلی متفاوت دارم زندگی میکنما!نه منم خیلی وقتا روزمرگی قاطی زندگیم میشه و حوصله ام از همه چی سر میره اما خوب من آدم یه کار رو انجام دادن و توی یه جا بند شدن نیستم!من دوس دارم واسه خودم و به شکل خودم زندگی کنم.شاید یکی از دلایل بچه دار نشدنم تا الان این باشه که میترسم این منی که الان هستم دیگه وجود نداشته باشه و مجبور باشم واسه همه  عمر یه نقشی رو بازی کنم که توش کم آوردن و خستگی و تغییر و جا زدن جایی نداشته باشه.

از کجا رسیدم به کجا!!در هر صورت الان این درس خوندن رو با همه ی این غر غر های شب امتحانیش دوست دارم و دارم ازش لذت میبرم حالا خدا میدونه یه سال دیگه که اینم تموم شه میرم سراغ چه کاری جدیدی!

سلام ای کهنه وبلاگ من که یاد تو چه پا بر جاست!

فکر نمیکردم  یوزر و پسورد اینجا یادم مونده باشه اما در کمال تعجب دیدم نه مثل اینکه هنوزم اونقدرا پیر نشدم و این حافظه هنوز کار میکنه!

نمیدونم یهو چی شد هوس کردم بیام و یه سری به این خونه ی قدیمی بزنم!رسم معرفت نیست که  همدم این همه سال های زندگیم رو یهو بی هیچ دلیلی ول کنم !فقط یه جورایی نوشتن بادم رفته و نمیدونم اصلا چی باید بگم؟!اصلا چرا باید بگم؟دارم فکر میکنم چقدر طرز فکر آدما با گذشت زمان تغییر میکنه و چقدر چیزایی که یه روز تو زندگی برات اهمیت زیادی داشتن یهو اهمیتشون رو از دست میدن!اوووف اصلا ولش کن این حرفا رو!حالا که بعد ماهها اومدم خوب نیست هی ناله کنم!دوسم ندارم راجع به حال هوای این روزام بنویسم که خیلی خوب نیست و بازم میشه ناله کردن!شاید اگه بازم حس نوشتن بود بیام و بنویسم!