| تبليغات | X |
|
کلی حرف نگفته دارم اما دستم به نوشتنشون نمیره!انقدر این چند وقته دور بودم از نوشتن که جای کلمات روی کیبورد رو فراموش کردم و اشتباه میزنم!کلی به خودم خندیدم امروز وقتی خواستم کامنت بذارم و از هر ۱۰ کلمه ۹ تاشو اشتباه تایپ میکردم.
چند وقتیه اینترنتمان راه افتاده اما خوب فرصت اینتر نت بازی رو نداشتم و اگرم فرصتش بود حوصلشو نداشتم و وقتی هم حوصله و فرصتش بود بلاگفا باز نمیشد برام!خلاصه که جریاناتی داشتیم با هم دیگه.این مدت خوب بوده همه چی و اوضاع بر وفق مراد بوده.اکثر روزا ورزشم رو میرم بجز این چند روزه اخیر که درگیر کارای تعمیرات و نقاشی خونه هستیم.الان منو فرض کنید روی یه زیر انداز با یه لپ تاپ وسط یه خونه ی خالی از وسیله و پر از خاک!!همه ی وسیله ها رو تو اتاقا جا دادم و مبلا رو هم فرستادم واسه رویه کوبی و خلاصه که جای دوستان خیلی خالی!انقده باحاله وقتی حرف میزنی صدا میپیچه.تا یکی دو روز دیگه احتمالا بتونیم بچینیم خونه رو.البته یه یک ماهی فکر کنم طول بکشیه جا افتادنموم و خرید وسایل که لازم داریم!میگم خیلی جالبه که قدیمی ها انقدر وسایلشون عمر میکرد.واقعا خسته نمیشدن که مثلا ۲۰-۲۵ سال یه چیزو نگه میداشتن؟مثلا خود مامان من الان یکسری از وسایل جهیزیشو هنوزم داره! راستشو بخواین میخواستم راجع به اوضاع و احوال این روزا بنویسم و تب و تاب انتخابات که یادم رفت!بخوام بنویسم خیلی طولانی میشه .واسه همین میذارم واسه یه پست دیگه توی همین ۲-۳ روزه. الانم برم که کلی کار دارم و مثل این علاف ها نشستم پای کامی و کامی بازی. فعلا..
+
خط خطي شده در یکشنبه 17 خرداد1388ساعت 10:45 توسط سارا
|
یه سلام پر از بوی خوش بهار و بوی خوب خاک بارون خورده ی بهاری به همه ی شما دوستای خوبم.امیدوارم که سال جدید تا به امروز براتون پر از خوبی و خوشی بوده باشه و تا آخرشم همینجوری بمونه. این هوای بارونی و این رعد و برقای بهاریش هواییم کرد که بیام اینورا و یه خاکی از این صفحه ی سفید بگیرم و حال و هوای بهاری رو بیارم توش.خدا رو شکر تا امروز که سال خوبی بوده برامون و امیدوارم تا آخرشم همینجوری آروم و خوب باشه.جاتون خالی امسال هم سال رو مثل پارسال کنار ساحل تحویل کردیم البته در کنار دوستامون.یه دو سه روزی هم بودیم و بعدش برگشتیم تهران.هوا هم بس ناجوانمردانه سرد بود و فقط روز آخری که دیگه داشتیم برمیگشتیم هوا عالی شد و ما هم از فرصت استفاده کردیم و کنار ساحل یه والیبالی زدیم تو رگ و خلاصه که مسافرت خوبی بود و خوشمان گذشت بسی!بقیشم که اومدیم تهران و مثلا امسال برنامه ریخته بودیم بریم تهران گردی که نشد و بیشتر به مهمون بازی گذشت و بعدشم جاری جانمان تنهایی و بیخبر اومدن ایران و بسی ما رو سورپرایز نمودند و خلاصه که یکمی درگیر بودیم دیگه.همسر خانمون هم لطف نمودند و سرکار نرفتن و تا روز ۱۴ ور دلمون بودن و حسابی استراحت از خودمون در وکردیم!تا لنگ ظهر که میخوابیدیم و بعدشم نهار میرفتیم اکثرا خونه ی مامانم و بعدشم باز میومدیم خونه و میخوابیدیم و شبم باز میرفتیم مهمونی!روز ۱۳ هم طبق روال این ۲-۳ ساله سنگین و رنگین نشستیم تو خونمون و نرفتیم بیرون که فقط تو ترافیک باشیم و بعدشم از بی جایی بشینیم دم در خونه مردم و نهارمون و بخوریم!! بجاش دوستامون اومدن خونمون و زدیم رقصیدیم و حالشو بردیم.این بود انشای من در مورد اینکه عید خود را چگونه گذراندید! توی این ۱۴-۱۵ روز هم هی من سعی میکردم دوری گزینم از این اینترنت بلای جان ولی خوب اعتیاد شویمان خیلی بیشتر از این حرفاست و هی هر روز میومد نت و خبری اگه بود رو بهم میگفت و یکی دو بار هم اغفالم کرد و اومدم یه سر تندکی زدم و رفتم.ولی خوب از دیروز کلی وبلاگ باز کردم و هنوز مشغول خوندنشونم.ایشالا.. فرصت کردم میام واسه همگی میکامنتم. دیگه همین دیگه بازم براتون آرزوی یه سال خوب پر از سلامتی و پول و نی نی های خوشمل و خبرای خوب خوب دارم. پ.ن:این پست رو دیروز نوشتم اما نمیدونم چرا یادم رفت آپش کنم!!دیشب که از مهمونی برگشتم یادم افتاد و سیوش کردم تا امروز آپش کنم
+
خط خطي شده در دوشنبه 17 فروردین1388ساعت 10:23 توسط سارا
|
بازم عید داره میاد و بازم من یه جورایی شدم!نمیدونم چرا چند روز مونده به تغییر سال حس بدی پیدا میکنم و یه جورایی دلشوره میگیرم.با اینکه هر سال عاشق اینم که برم تو بازار تجریش بگردم تا دلم باز بشه و حال و هوای عید بیشتر بپیچه تو تنم ولی امروز که رفتم یه دوری زدم دلم بیشتر گرفت!نمیدونم چه مرگمه.
این یک هفته یه چیز جدید تجربه کردم!تنهایی.نه اینکه کم تنها بودم٬ نه!هیچوقت نشده بود تا ساعت ۱۱-۱۲ اینا همه پشت سر هم تنها باشم.دقیقا یک هفته هستش که شبا تا دیر وقت تو خونه تنهام.نه میتونم بگم بد بود نه خوب بود.ولی برام جالب بود.هیچوقت فکر نمیکردم بتونم تنهایی انقدر دووم بیارم ولی خوب تونستم.تازه کم کم عادت هم کردم و امشب دوست داشتم هر چه زودتر بیام خونه تا تنها باشم.تو این یک هفته سعی کردم کارایی که دوست دارم رو انجام بدم!تا هر وقت دلم خواسته نشستم بازی کردم و کلی کتاب و مجله خوندم و تازه دی وی دی های جودی آبوت رو هم بیشترشون رو دیدم و کلی کیف کردم.خدایی که من شونصد بار دیگه هم ببینمش بازم سیر نمیشم!دیشب داشتم فکر میکردم که چه کارتون های توپی داشتیم ها!با اینکه اکثرا ننه مرده بودن یا دنبال ننه باباشون میگشتن ولی خوب کلی نکات آموزنده داشتن.خیلی بهتر از این چرت و پرتایی بودن که الان نشون میده.من که عمرا بذارم بچم پس فردا از این کارتونای خشن ببینه!هر روز براش از این کارتونای خوب قدیمی میذارم.خوب از حرف اصلیم دور شدم!داشتم میگفتم که هر کاری دوست داشتم انجام دادم.تازه هر شب کلی هم به خونه زندگیم رسیدم.من تازه امسال میتونم به خودم بگم زن خونه دار.واقعا امسال درک کردم کار خونه چیه!آخه همه کارها رو بچز اتاق خوابمون رو به تنهایی انجام دادم.با اینکه خسته شدم ولی راضیم از کارم و وقتی میبینم همه جای خونه برق افتاده کیف میکنم. اووووووووووووم.چقدر چرت و پرت نوشتم!امشب دلم گرفته بیخود و بی جهت.دوست دارم حرف بزنم با یکی ولی خوب....!راستی چند روز پیشا این خونه ی مجازی ۳ سالش تموم شد و رفت تو چهار سال.خوشحالم که اینجا رو دارم و یه عالمه دوست خوب که با اینکه ندیدمشون ولی واقعا دوستشون دارم و از ناراحتی شون ناراحت میشم و با شادیشون شاد میشم و اگه ازشون خبر نداشته باشم نگرانشون میشم و اگه چند وقت سر نزنم بهشون واقعا دل تنگشون میشم!دوستایه مجازی که شدن جزیی از زندگیه حقیقیم.خوشحالم بخاطر داشتن تک تکشون. راستی قرار بود عکس ماهی هام رو بذارم براتون !یادتونه؟خوب عجل مهلت نداد سال جدید رو ببینن و هر دو تا شون مردن بیچاره ها!دلم کلی سوخت براشون. خوب دیگه شارژ لپ لپم داره تموم میشه و الانه هاست که خاموش بشه! تا قبل از عید حتما میام راستی شووری تو که الان سرکاری و فردا هم همینطور و تا شنبه اینجا رو نمیخونی.پس من الان تولدت رو تبریک میگم بهت که شنبه بری ببینی.قربونت برم که ۳۱ ساله شدی و کلی مرد شدی واسه خودت.دوستت دارم و از خدا واست سلامتی و موفقیت تو همه ی کارهات رو میخوام.یه عالمه بوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووس برای تو عزیز دل پ.ن :این پست رو دیشب آپ کردم ٬ولی نمیدونم چرا نمایش داده نشده!مرگ بر بلاگفای نمایش نده ی پست خور!!
+
خط خطي شده در پنجشنبه 22 اسفند1387ساعت 22:52 توسط سارا
|
انقدر حرف دارم و انقدر وبلاگ نخونده و ایمیل نخونده دارم و انقدر کار تو اینترنت دارم که نمیدونم از کجا شروع کنم و مهم تر از همه اینکه وقت هم ندارم!دیگه امروز طاقت نیاوردم و گفتم گور بابای کار خونه که تمومی نداره و با شوی گرام اومدم شرکت!
این چند وقته اولا که کلی کار خونه داشتم!جون عمم خونه تکونیمو زود شروع کردم که زودی تموم شه ولی هیچ فرقی نکرده!تازه به این نتیجه هم رسیدم به ضرر آدمه که زود کارش رو شروع کنه چون در هر صورت تا لحظه ی سال تحویلم تمومی نداره!از اونجایی هم که بنده از کارگر جماعت شانس ندارم گفتم بی خیال و خودم مشغول شدم.اینجوری آدم سنگین تره لااقل میگه خودم همه کارهامو کردم.اونجوری پا به پای کارگر که باید کار کنی تازه کلی هم غصه شو باید بخورم که بدبخت و بیچاره هستش!آخرم خودم بیشتر از اون حمالی میکنم!خلاصه که شدم یه پا کارگر.تازه چون دم عیده و زندگی هم خرج داره سفارش کار میگیرم.انقدر هم خوب و تمیز کار میکنم.تازه نقاشی دیوار و نصب موکت هم میپذیرم!اتاقمون رو خودمون خیلی خوکشل نقاشی کردیم بدونه این که گند بزنیم!شیشه هم تمیز پاک میکنم!فقط آشپزخونه رو شرمنده که هنوز مال خودمم مونده!آهان کاشی و سرامیک کف دستشویی و حمام هم بلتم برق بندازم!خلاصه که کارگر گیرتون نیومد تعارف نکنید در خدمتیم! دیگه همین دیگه!خبری نیست جز خر حمالی های شب عید! آهان راستی ماهی خریدم.دو تا ماهی قرمز خوشگل.یکیشون که کوچیکتره و دمش سیاهه منم و اون یکی سفید بزرگتره هم شووریه!اینا رو گفتم پیش زمینه بشه تا تو اولین فرصت عکسای اعضای جدید خانوادمون رو براتون بذارم! فعلا همینا رو داشته باشد تا برم ببینم دنیا دست کیه .فعلا بای
+
خط خطي شده در دوشنبه 12 اسفند1387ساعت 16:18 توسط سارا
|
خوب بازم من اومدم شرکت شووری ولی ایندفعه اینترتر دزدی نمیکنم و مثل یه خانوم خوب لپ لپ خودم رو آوردم و کاری به کار کامیه شووری ندارم.اصلندشم مثل این ندید بدیدای خوره شونصد تا وبلاگ با هم باز نکردم و قول دادم یکی یکی بخونم و واسه همه هم مثل بچه آدم کامنت بذارم و هول نزنم بی خودی!الانم یکی دو جا کامنتیدم و گفتم بذار آپی بکنم و بعدش برم سراغ بقیه بلاگ ها.
راستی وَلِنتون مبارک.ایشالا.. که همیشه عاشق و عاشق بمونید.امسال مثلا قرار بود بی خیال این بقوله معروف سوسول بازی ها بشیم ولی خوب برعکس شد.من که یه جورایی یکی از بهترین کادو های عمرم رو گرفتم .یه کادوی خاطره انگیزناک و عااااااااااالی.یه سری کامل از همه ی کارتون های دوست داشتنیه دوران بچگیم.از جودی آبوت گرفته تا بلفی و سرندی پیتی و آن شرلی و زنان کوچک و دهکده حیوانات و ....خلاصه که انقده ذوق زده شده بودم که نگو.خیلی کیف کردم.حدود ۴۶ تا دی وی دیه از فیوریتام.خلاصه که این بود کادوی امسال من با یه شاخه گل خوشگل و یه عالمه ماچ منم واسه شووری از این چیز خوب بدا گرفتم که میدونم دوست داره چند روز پیشا هم یه اتفاقی افتاد که هی میخواستم بیام بگم نمیشد!آقایون و خانومایی که شما باشید ما چند شب پیش داشتیم میرفتیم خونه ی بابا اینای شووری.ماشین رو که پارک کردیم شووری رفت از صندوق وسایلشو برداره منم در رو باز کردم بیام پایین که دیدم ضبط رو در نیاوردم.خلاصه پنل ضبط رو در آوردم که بذارم توی داشبود که دیدم یه چیز گنده ی پشمالو پایین رو پام نشست و یه دم گنده ی پشمالو هم اومد جلو صورتم!تنها کاری که تونستم انجام بدم فقط جیغ کشیدن بود و اصلا نفهمیدم چطوری در طرف راننده رو باز کردم و خودم رو پرت کردم تو پیاده رو!حالا گربه هم رفته بود گوشه ماشین و جا خوش کرده بود شووری هم هر کاری میکرد نمیتونست بیرونش کنه!منم هی دارم جیغ جیغ میکنم که دیگه شووری عصبانی شد و گفت تو برو تو خونه من میام اما خوب من نرفتم که!موندم کمک حال شوورم باشم. این بود اخبار این چند وقت که نبودم اهان اینم بگم و برم .یه سفر یه روزه کاری هم رفتیم رشت و اومدیم!البته جای دوستان اصلا خالی نبود چون همش تو راه بودیم و کلا ۳ ساعت رشت نبودیم ولی در کل خوب بود.همین دیگه برم یکمی وبلاگ خونی و کامنت گذاری که حسابی وبلاگ خونم کم شده!
+
خط خطي شده در شنبه 26 بهمن1387ساعت 17:29 توسط سارا
|
سلام سلام
مرسی از تبریکای قشنگتون دوست جونام. از این به بعد هر وقت من چند روزی نبودم و از دستم راحت بودید و یه نفس راحت میکشیدید بدونید که اینتر ترمان پوکیده و باز هم قطع شده!خوب از اونجایی که ایندفعه روم نشد برم اینترنت دزدی شرکت شووری کلی عقب ماندگی پیدا کردم!ولی خوب امروز از بیکاری زیاد و البته دلتنگی پاشدم اینتر تر نفتی خونمون رو وصل کردم و اومدم اینجا!یه ده ساعتی طول میکشه که صفحه ها باز بشن!منم که جو گیر اینتر نت پر سرعتم هنوز و شونصد تا صفحه رو با هم باز میکنم و این میشه نتیجه که الان دقیقا ۵۸ دقیق میشه که وصل شدم و چهار تا صفحه درست و درمون هم نتونستم بخونم!بگذریم راستی تفلدمم مبارک باشه!شماها که معرفت نداشتید آقا به خدا هوا امروز بد قاط زده!صبح ساعت ۱۲! که از خواب پاشدم دیدم هوا تاریکه و ابری.یه ساعت بعدش بارون گرفت و بعدش هم برف.منم جو گیر زودی با شووری پرده ها رو باز کردیم و مشغول نهار خوردن شدیم.من به طرف پپنجره نشسته بودم و هی امار هواشناسی میدادم .یه دقیقه برف میگرفت شدید ٬یه دقیقه بعدش آفتاب میشد و باز یک دقیقه نشده بود که بارون میگرفت و آسمون تیره و تاریک میشد!خلاصه این پروسه همینجوری ادامه داشت که دیگه آفتاب اومد جا خوش کرد تا همین ۵ دقیقه پیش که چشمم افتاد به پنجره و دیدم برف میاد چه جور!ولی خوب تا اومدم از خودم ذوق در کنم آفتاب شد باز.امسال که زمستون به معنای واقعی نداشتیم.من که میگم خدا دستش رفته رو دگمه ی دیلیت و اشتباهی زمستون رو حذف کرده!این یک هفته که هوا بهاری بود اصلا.منم که جو بهار و عید گرفته بودم و کلی خونه تکونی کردم. همین دیگه خبری نیست.فقط اومدم سلامی عرض کنم و برم. راستی اقلیما بانو پیشا پیش تولدت مبارک باشه
+
خط خطي شده در سه شنبه 15 بهمن1387ساعت 15:41 توسط سارا
|
ـ نمیدونم چرا هر کاری میکنم و هر چی فکر میکنم میبینم استرس ندارم!اصلا انگار نه انگار.یه حس خاصیه یه جوراییم!حس میکنم یکی دو متری بالاتر از زمین وایسادم و هیچکسی هم نمیبینم!همش دوست دارم پاشم و خودمو تو آینه نگاه کنم ولی خوب چه میشه کرد دیگه باید تحمل کنم تا تموم شه!این زنیکه هم هی سیگارشو پک میزنه و دودشو میده تو صورت من و همش هم میگه چشمات خیلی حساسه!نمیتونم خط چشم بکشم.هی اشک میاد ازشون و کارم و خراب میکنه!نمی دونم چرا دهنم باز نمیشه که بگم بابا مشکل از چشم من نیست مشکل تویی و اون سیگارت!منم و ناخونام که هر چند دقیقه یه بار میارمشون جلو چشمم و نگاشون میکنم و ذوق میکنم٬چقده خوشگل شدن!
ـ حس خوبیه ٬این که همه ی نگاها متوجه شما باشه!اینکه هر کی میاد از بغل ماشینتون رد میشه با نگاهش دنبالتون کنه!اینکه خوش و خرم و راحت واسه خودتون تو خیابونا چرخ بزنید .اووووووووووم.یکی از هیجان انگیز ترین قسمتاش همینه!! ـ انگار نه انگار که درجه هوا زیر صفره و انگار نه انگار که یه لباس دکلته تنمه و بس!تنها چیزی که حس نمیکنم سرمای هواست .میخندم و خوشحالم!فقط نمیدونم چرا حس میکنم بدنم هیچ حسی نداره!!بالاتنم به کل بی حس شده از سرما!!!!من خوشحال و اون نگران و همش در حال صحبت با موبایلش!من بی خیال و در حال ادا و اصول واسه خانوم عکاس و اون بازم نگران مشغول صحبت با موبایلش!من از این ور باغ واسه خودم میرم اونور و اون نگران و در حال صحبت کردن با موبایلش!من رو تاب در حال تاب بازی و اون کنارم با خیال راحت و آروم. ـ من تو ماشین منتظر تا اون در رو برام بازکنه و بریم تو!من با یه عالمه هیجان ولی آروم واسه اینکه دستم تو دستشه و خیالم از بابت همه چیز راحته.من و اون و یه عالمه گل رو سرمون و یه زن سینی به دست با اسپند و گل و دودی که دورو برمون رو گرفته!من و اون زیر یه پارچه ی سفید . من و هیجان و من و استرس!!و ...................بعله ـ من و اون و گشنگی و حمله به غذا!!!انگار نه انگار که کسی دو رو برمونه!بی خیال از همه دنیا و فقط به فکر خوردن! ـ من و اون و بازم ماشین سواری و خیابون گردی با یه ردیف ماشین فلاشر زده و بوق زنان پشت سرمون!من و اون و خونمون و دوستامون و بزن و برقص و .....! و حالا من و اون با یه دنیا خاطره که مرورشون لبخند رو به لبمون میاره .من و اون یه زندگی خوب و آروم .من و اون و ۵ سال کنار هم بودن.
پ.ن:میدونم خیلی لوسه دیگه واسه ما!دیگه این چیزا ازمون گذشته بعد پنج سال ولی خوب چه کنم که از همون اول صبحی که چشمام باز شد این خاطرات هجوم آوردن و هی در حال مرور کردنشونم.یه حس خوبی بهم میده یاد آوری اون روز ٬واسه همین دوست داشتم این حس خوب رو ثبت کنم پ.ن :شووری مرسی بخاطره امنیت و آسایش و عشقی که تو این ۵ سال بهم دادی.مرسی بخاطر همه چیزا.و مرسی بخاطر خودت
+
خط خطي شده در سه شنبه 1 بهمن1387ساعت 12:32 توسط سارا
|
|
 
powered by BLOGFA.COM |
یا ما جدیدیا مشکل داریم یا اونا تنوع طلب نبودن!من که الان بعد از ۴-۵ سال دیگه نمیتونستم وسایلم رو تحمل کنم و واقعا نیاز به یه تغییر اساسی داشتم.خلاصه که اینجوریا.تازه ما چقدر باحالیم که وسط این شلوغ پلوغی و نقاشی و .. پاشدیم ۲-۳ روزی رفتیم مسافرت.انگار نه انگار زندگیمون رو هواست.
خلاصه آخر سر با روزنامه هولش داد بیرون و انداختش از ماشین بیرون.بچه پرو ول کن نبود که دنبالمون راه افتاده بود و میومد که دویدیم و رفتیم تو خونه.کلی ترسیده بودم خدایی یکمی آب خوردم و بهتر شدم.آخر شب که داشتیم برمیگشتیم به شووری گفتم برو ببین رفته که شووری گفت بی خیال نیستش بیا بریم و خودش جلوتر رفت که یکدفعه صداشو شنیدم که میگفت نیا!رفتم دیدم گربه نشسته دم ماشینمون.حالا من یکی کم بودم ٬جاریم و برادر زاده شووری هم شروع کردن با هم جیغ جیغ کردن و هر کدوممون از یه طرف در میرفتیم که بلاخره شووری دید راهی نداره و با دست ورش داشت بردش سر کوچه که ماها سوار ماشین بشیم و بعد خودش اومد که گربه هم همینجوری دنبالش اومد.خلاصه آخر سر پیچوندشو اومد سوار ماشین شد و رفتیم!این بود داستان و من و گربه ی پررو.شووری بعدش بهم میگه من فکر کنم حیوونا تو رو خیلی دوست دارن که همش میان طرفت!
فقط ننمون الناز یادش بود که کی ما رو زاییده!
